جریان ,زندگی ,کوچه ,میان ,جریان دارد ,زندگی جریان

نرم نرمک هوا تازه می شود...نسیم از لای پنجره به آرامی میخزد میان گل های قالی...پرستو ها خیلی وقت است از ایوان خانه ی مادربزرگ رفته اند...سیم های برق از هیاهوی چلچه ها تهیست...حال وقتِ جیک جیک گنجشک های طفلکیِ سرماییِ پشت پنجره رسیده...وقت زرد و نارنجی شدن درختانِ پیاده رو...وقت خواندنِ بابا آب دادِ کلاس اولی ها...این روزها قرار است سنگ فرش های شهر بوی باران بگیرد...قرار است رفتگر لباس زخیم تری بپوشد...قفل مدرسه ها یکی یکی باز شود...شب انتظار عشاق کش بیاید...قرار است زمین حال دیگری پیدا کند...خیابان ها خیس شود و هزاران لیلی و مجنون دوتایی دوتایی پرسه های عاشقانه بزنند در کوچه پس کوچه های دلدادگی...قرار است از فردا توی خیابان و سر چهار راه و توی فلان کوچه لبوفروش ها و باقلوا فروش های دوست داشتنی را زیاد ببینیم...همان هایی که یقه ی کاپشن هایشان را تا بینی بالا می کشند و وقتی می خندند چشمانشان می شود دو تا خط...زندگی جریان دارد حتی در خزان...در همه ی آن لبوها و باقلواهایی که از دل تک تکشان بخارهای داغ بیرون می زند...در میان برگ ریزان درختان و اشک ریزان آسمان...زندگی جریان دارد در جوی آب طغیان کرده...در امواج پرخروش دریا و آسمان ابری...زندگی جریان دارد میان سکه هایی که هر صبح بعد از مدرسه رفتن،مادر می گذارد توی صندوق صدقات...چه بوی خوبی هوا را پر کرده ...بوی باران و خاک نم دار...بوی شمعدانی های خیس...بوی برگ های خشکیده...شکر...پاییز امسال هم از راه رسید...


+ بشنوید.

+ عکس:علیرضا خطیبی

منبع اصلی مطلب : حریری به رنگ آبان
برچسب ها : جریان ,زندگی ,کوچه ,میان ,جریان دارد ,زندگی جریان
اشتراک گذاری: این صفحه را به اشتراک بگذارید

سبد بلاگ : خزانِ من بهارِ من است...